De kleine wereld van
Jeroen Sprenger


De Roomsche Journalist

Willem Sprenger (1916-1979)

 Mijn vader, Willem Sprenger, journalist van de Volkskrant, is op 30 januari 1979 overleden.
Een terugblik op zijn leven en loopbaan is te vinden op de website Correspondentie van een correspondent.
Op deze pagina worden ter herdenking van zijn overlijden in 1979, inmiddels 40 jaar geleden, eraan toegevoegd het gedicht De Roomsche Journalist, dat zowel in ernst als in ironie op zijn lijf geschreven had kunnen zijn.
En enkele overlijdensberichten uit de Volkskrant, waaraan hij meer dan 30 jaar verbonden is geweest.

Anton van   Duinkerken
  Ballade van den roomschen journalist

Aan den heer   C. Vos,
  uitgever van den bundel ‘Kruis of Munt?’
  door Franz von Oldenburg-Ermke.

 Ik koos het allerlaagste lot
Uit levens lompe loterij: 
Ik licht de domme menschheid bij
Op haren weg naar God.

Het economisch evenwicht,
De buitenlandsche politiek,
De liberale beursrubriek
En het modern gedicht,

De manslag en de maan-eclips
De neushoorn met het kropgezwel,
De loonsverlagingen bij Lips,
De brand der carroussel

En al wat elkendeen verrast
Is mij de grauwe daag'lijkschheid:
Het universum is maar wijd
Voor wie er slecht op past,

Doch ik, op mijn redactie-stoel
Moet ieder uur een wereld zien:
Een moordtuig en een vliegmachien
Verwekken 't eendere gevoel

Overlijdensbericht voorpagina de Volkskrant, 31 januari 1979Overlijdensbericht voorpagina de Volkskrant, 31 januari 1979




Dat het nu eenmaal zoo moet zijn
En hier omlaag niet anders kan.
Daar trek ik een salaris van
Voor dertig dagen chaggerijn.

De jongste maat is eigenwijs,
Omdat hij idealen voedt,
De baas, die hem betalen moet,
Integendeel is grijs.

De chef gaat naar den grijzen kant
En slijt zijn kleeren tot den draad,
Want hij zingt daaglijks in de krant
Den lof der Roomsche daad.

Hij noemt zich trotsch een oude rot
Der Roomsche troefjournalistiek,
Daar zit, zegt hij, in 't vak muziek
En 't is de wil van God. 

Van kruistocht, kerkvoogd, kathedraal
Viert hij het eeuwfeest mooi op tijd,
In twee kolommen Roomsche taal -
(De drukpers is gewijd).

Zijn ochtendstondsche leekenpreek
Wordt onderbroken door een vloek,
Als ik het telefoonboek zoek
Of iets te hardop spreek.

't Verzoek hem niet te hinderen
Ligt hem bestorven op de tong
Hij heeft slechts anderhalven long
En negen kinderen.

In Memoriam geschreven door Volkskrant-hoofdredacteur Jan van der PluijmIn Memoriam geschreven door Volkskrant-hoofdredacteur Jan van der Pluijm, 31 januari 1979




Wat spreekt gij hem van ‘kruis of munt’?
Hij waagt in 't heilige bedrijf
De weinig adem voor zijn lijf,
Die de directie hem vergunt.

Wanneer de baas een toespraak houdt
Geeft hij den chef een compliment.
Verdiensten worden graag erkend
Maar schaarsch beloond met goud.

Dat kan er trouwens moeilijk af
En waardeloos is 't aardsche slijk
Als ik naar de belooning kijk
Aan d' overzij van 't graf.

Soms sterft een oude journalist.
Dan schrijf ik bij mijn boterham
Een stichtend In Memoriam:
‘Ofschoon reeds d' ingewijde wist

Dat hij den laatsten tijd verzwakt
En vaak bedleeg'rig was, toch zal
Dit onverwachte sterfgeval
Ontroering wekken. Eenmaal zakt

 Voor ieder onzer het gordijn
(De wereld is een schouwtooneel)
Maar met zijn bovenaardsche deel
Zal hij gelukkig zijn.’

Zoo spel ik bij een anders baar
Mijn lot en voel mij levenszat.
Dit is om twee uur kant en klaar
Voor 't avondblad.




 De rhythmus van mijn harteklop
Gaat met het drukpers-tempo mee:
Om tien minuten over twee
Neem ik de markten op.
En 't laatste werk van elke week
Na 't keuren van de bioscoopm
Is mijn gewone Zondagspreek
Over de deugd van hoop.


Anton van Duinkerken, in: De Gemeenschap. Jaargang 8, 1932
Pseudoniem van Wilhelmus Johannes Maria Antonius Asselbergs, geboren 2 januari 1903 te Bergen op Zoom, overleden 27 juli 1968 te Nijmegen
Franz von Oldenburg-Ermke. - ‘Kruis of Munt?’, 1934